پاسخ جهان هستی:

حال خوشی ندارم این روزها. چرا که می‌بینم انسان‌ها هر یک برای رسیدن به هدف خود هر روز به جان هم می‌افتند. می‌خواهند با زیر کشیدن بقیه خودشان را به قله‌ها برسانند. البته که در این بین می‌بینم انسان‌هایی را که هنوز در دل خود قلبی آرام دارند و دنیا را به دنیاپرستان سپرده‌اند. کودکانی را می‌بینم که از گشنگی لب می‌گزند. بمب‌هایی را می‌بینم که بر سر انسان‌های بی‌گناه می‌بارد و جان‌هایشان را می‌ستاند. مادرانی را می‌بینم که از روی ناچاری فرزندان خود را راهی جنگ می‌کنند.

این جهان برای همه جا دارد. من می‌توانم همه را سیراب کنم. کسی بی روزی نمی‌ماند، اگر قدرتمندان دست از این همه قدرت‌طلبی بردارند. قانون به جای خود اما زیاده‌روی نه؟ برخی زیاده‌طلب هستند. برای همین است که اجازه نمی‌دهند آب خوش از گلوی دیگر انسان‌ها پایین برود. قدرت را در دست گرفته‌اند و خود را جای خدا نشانده‌اند.

من چیزهایی را می‌بینم که شاید کسی جرأت دیدن نداشته باشد. انسان‌هایی گرگ صفت دیده‌ام که ظاهری انسانی و طبعی گرگ‌وار دارند. من چه گویم که نگفتنش بهتر است.